ประวัติความเป็นมา
ของชุมชน

หมู่บ้านห้วยปลิงมีประวัติความเป็นมาที่สืบทอดจากคำบอกเล่าของบรรพบุรุษและผู้อาวุโสในชุมชน จากเรื่องเล่าที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน กล่าวว่า บรรพบุรุษรุ่นแรกของชาวบ้านเคยอาศัยอยู่บริเวณเกาะสน อ่าวอ่าง และปากคลอง โดยดำรงชีวิตด้วยการทำประมงและใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ชายฝั่งทะเล ต่อมา เมื่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นและมีความต้องการพื้นที่ทำกินมากขึ้น บรรพบุรุษจึงอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่บริเวณทุ่งลาวนอน ซึ่งในอดีตเป็นทุ่งสงวนสำหรับเลี้ยงสัตว์ โดยมีครอบครัวของ นายเอียด หมานหน้ำ และ นายเล็ก สินสง เป็นผู้บุกเบิกเข้ามาจับจองพื้นที่ ทำไร่ ทำนา และประกอบอาชีพเลี้ยงชีพ จนเกิดเป็นชุมชนเล็ก ๆ ที่มีผู้คนทยอยเข้ามาตั้งรกรากเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมา ได้เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ขึ้นในชุมชน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ผู้คนที่เหลืออยู่จึงตัดสินใจละทิ้งถิ่นฐานเดิม และร่วมกันอพยพไปตั้งหมู่บ้านแห่งใหม่บริเวณริมคลอง ใกล้กับพื้นที่บ้านนกงาง ซึ่งเป็นทำเลที่เหมาะสมต่อการอยู่อาศัยและการประกอบอาชีพ บริเวณคลองแห่งนี้ ในอดีตมีต้นมะปริงขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ทำให้ชาวบ้านเรียกคลองสายนี้ว่า คลองมะปริง ต่อมาชื่อเรียกได้เพี้ยนไปตามสำเนียงของคนในพื้นที่ จนกลายเป็นคำว่า ห้วยปลิง และชาวบ้านจึงใช้ชื่อนี้เรียกหมู่บ้านของตนว่า “หมู่บ้านห้วยปลิง” ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้สืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน ตลอดระยะเวลาหลายชั่วอายุคน หมู่บ้านห้วยปลิงได้พัฒนาและเติบโตจากชุมชนเล็ก ๆ ของผู้บุกเบิก กลายเป็นชุมชนที่มีความเข้มแข็ง มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ยึดมั่นในความสามัคคี การประกอบอาชีพสุจริต และการสืบทอดขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม และหลักศาสนาให้คงอยู่เป็นมรดกแก่ลูกหลานสืบไป